Türkiye, uzun yıllardır “Kürt meselesi” olarak adlandırılan sorunu farklı yöntemlerle çözmeye çalışıyor. Güvenlik politikaları, demokratikleşme paketleri, çözüm süreçleri ve son dönemde yeniden dillendirilen yeni açılım tartışmaları… Ancak bugün belki de en temel soru hâlâ cevabını bekliyor:

Ulus devlet paradigması içinde yeni bir Kürt açılımı nasıl mümkün olacak?

Çünkü ortada yalnızca siyasi bir tartışma değil, aynı zamanda anayasal, hukuki ve devlet felsefesine ilişkin ciddi bir denklem bulunuyor.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası; üniter devlet yapısını, ülkenin bölünmez bütünlüğünü ve idarenin merkezden yönetilmesini esas alıyor. Bu çerçevede yıllardır dile getirilen ana dilde kamusal eğitim, yerel yönetimlere geniş siyasi yetki devri ya da kısmi özerklik gibi talepler, yalnızca siyasi tercih meselesi değil; mevcut anayasal düzen bakımından da tartışmalı başlıklar olarak karşımıza çıkıyor.

Dolayısıyla yeni bir açılım konuşulacaksa önce şu soruya dürüstçe cevap verilmelidir:

Mevcut anayasal çerçeve korunarak bu talepler nasıl meşrulaştırılacaktır?

Eğer anayasal değişiklik öngörülüyorsa bunun toplumsal mutabakatı nasıl sağlanacaktır?

⸻

Bir başka dikkat çekici husus ise dünyanın değişen yönetim anlayışıdır.

1990’larda küreselleşme rüzgârı eserken yerelleşme ve yetki devri öne çıkıyordu. Ancak bugün tam tersi bir tabloyla karşı karşıyayız. Jeopolitik rekabetin sertleştiği, enerji güvenliğinin, düzensiz göçün, siber tehditlerin ve terörle mücadelenin devletleri yeniden merkezi otoriteyi güçlendirmeye yönelttiği bir çağdayız.

Bugün dünyanın birçok ülkesinde merkezi devlet refleksi yeniden güç kazanırken Türkiye’nin tam tersine kapsamlı bir yetki devrini nasıl yöneteceği ayrı bir tartışma konusudur.

Merkezi yönetimin stratejik öneminin arttığı bir yüzyılda iktidar hangi yetkilerinden gerçekten vazgeçebilecektir?

Bu sorunun cevabı henüz kamuoyuyla paylaşılmış değildir.

⸻

Ancak mesele yalnızca devletin hangi adımları atacağı değildir.

Madalyonun diğer yüzünde de cevap bekleyen sorular bulunmaktadır.

Kürt siyasetini temsil ettiğini iddia eden kesimler, yıllardır dile getirdikleri taleplerin hangilerinden vazgeçmeye hazırdır?

Daha önemlisi, terör örgütüyle arasına net ve tartışmasız bir mesafe koyamayan anlayışlar, demokratik siyasetin meşruiyetini hangi zeminde güçlendirecektir?

Silahın gölgesinin bulunduğu yerde demokratik müzakerenin sağlıklı işlemesi zaten mümkün değildir. Bu nedenle kalıcı çözümün ön şartlarından biri, şiddetin hiçbir şekilde meşru görülmemesi ve demokratik siyasetin tek adres olarak kabul edilmesidir.

Toplumun geniş kesimlerinin güvenini kazanacak bir çözüm arayışının temelinde de bu ilke yer almak zorundadır.

⸻

Türkiye artık sloganlardan çok gerçekçi yol haritalarına ihtiyaç duyuyor.

“Haklar genişletilecek” demek tek başına yeterli değildir.

Hangi haklar?

Hangi anayasal dayanakla?

Hangi idari model içerisinde?

Hangi kırmızı çizgiler korunarak?

Ve en önemlisi;

Karşılığında hangi taleplerden vazgeçilecektir?

Çünkü müzakere tek taraflı taviz değildir.

Kalıcı barış, tarafların ortak bir hukuk zemininde buluşabilmesiyle mümkündür.

⸻

Belki de bugün Türkiye’nin en çok ihtiyaç duyduğu şey yeni sloganlar değil, açık ve dürüst cevaplar verebilen bir siyaset dilidir.

Toplum artık belirsiz vaatlerden çok, hukuki zemini açıklanmış, anayasal sınırları belirlenmiş ve demokratik meşruiyeti güçlü önerileri görmek istemektedir.

Sorulması gereken soru aslında oldukça basittir:

Ulus devlet yapısı korunacaksa açılımın sınırları nerede başlayıp nerede bitecektir?

Ve bu süreç sonunda gerçekten kim, hangi talebinden vazgeçmeye hazırdır?

Yıllardır eşit özlük hakları talep eden şehit yakınları ve gazilerin Ankara Güvenpark’taki oturma eylemine siyaset dünyasından destek geldi. Demokrat Parti Genel Başkanı Gültekin Uysal ve Demokrat Parti Genel Başkan Başdanışmanı, Erzurumlu Hukukçu Av. Ebubekir Elmalı, eylem alanını ziyaret ederek mağduriyetleri yerinde dinledi.

Şehit aileleri ve gazilerin haklı taleplerine tam destek verdiklerini belirten Demokrat Parti heyeti, yaşanan eşitsizliğin siyaset üstü, milli bir vicdan meselesi olduğunun altını çizdi.

“Meydanlarda Olmak Zorunda Bırakılmaları Hepimizi Üzüyor”

Ziyaretin ardından konuyla ilgili sert ve net açıklamalarda bulunan Av. Ebubekir Elmalı, vatan için canını ortaya koyanların emanetlerinin sokaklarda hak aramak zorunda bırakılmasının kabul edilemez olduğunu ifade etti.

Elmalı, devletin temel görevlerinden birinin adaleti sağlamak olduğunu hatırlatarak, “Bu vatan için canını ortaya koyan kahramanlarımızın emanetleri olan şehit ailelerimizin ve gazilerimizin haklarını aramak için meydanlarda olmak zorunda kalması hepimizi derinden üzmektedir. Devletimizin görevi, aynı fedakârlığı gösteren kahramanlarımız arasında hiçbir ayrım yapmadan adaleti tesis etmektir” şeklinde konuştu.

Er Şehit ve Gazilerin Özlük Haklarına Vurgu

Açıklamasında özellikle vatani görevini yaparken şehit düşen veya gazi olan erlerin ailelerinin yaşadığı mağduriyetlere dikkat çeken Elmalı, mevcut sistemdeki çifte standarda tepki gösterdi.

“Şehitlerimiz arasında da gazilerimiz arasında da ayrım yapılmasını doğru bulmuyoruz” diyen Elmalı, sözlerini şöyle sürdürdü: “Eşit fedakârlık gösteren insanlar eşit haklara sahip olmalıdır. Bu mesele siyaset üstü, vicdani ve milli bir konudur. Kahramanlarımızın ve ailelerinin seslerini duyurmak için eylem yapmak zorunda bırakılması asla kabul edilemez.”

Demokrat Parti Konuyu Meclis’e Taşıyor

Eylem alanında şehit yakınları ve gazilerin sorunlarını tek tek not alan Demokrat Parti Genel Başkanı Gültekin Uysal ise, sürecin bizzat takipçisi olacaklarını vurguladı. Demokrat Parti heyeti, Güvenpark’tan yükselen bu haklı feryadın çözümü için konuyu başta Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) olmak üzere her platformda gündeme taşıyacaklarının sözünü verdi.