Av. Ebubekir Elmalı: Merkez Sağın Tek Adresi Demokrat Parti

Türkiye’de bir Demokrat Parti gerçeği var.

Fakat nedense hem medya hem de siyasal sosyoloji üzerine ahkâm kesenler bu gerçeği ısrarla görmezden geliyor. Sanki Demokrat Parti tarihte kalmış, siyasal ömrünü tamamlamış bir yapıymış gibi davranılıyor.

Oysa Demokrat Parti, herhangi bir siyasi parti değildir.

Menderes’ten Demirel’e, oradan Özal’a kadar uzanan merkez sağ geleneğin fikrî ve siyasal omurgasıdır. İsimler değişmiş, tabelalar yenilenmiş, siyasi şartlar dönüşmüş olabilir. Fakat millet iradesini esas alan, kalkınmayı önemseyen, devlet ile milleti karşı karşıya değil yan yana gören merkez sağ anlayışın Demokrat Parti ile olan illiyet bağı hiçbir zaman kopmamıştır.

Kırat, yaklaşık 80 yıldır bu ülkenin siyasi hafızasında kesintisiz olarak koşmaya devam ediyor.

Üstelik Demokrat Parti, yalnızca geçmişiyle övünen bir siyasal hareket değildir. Bugün parti yönetiminde; bakanlık ve milletvekilliği yapmış, VakıfBank, Petrol Ofisi ve benzeri önemli kurumlarda görev almış, devlet yönetimini ve ekonomiyi bilen son derece tecrübeli isimler bulunuyor.

Türkiye’de kaç siyasi partinin böyle bir insan kaynağı vardır?

Dahası, teşkilat hafızası hâlâ canlıdır. Genel merkez dahil, çok sayıda il ve ilçe başkanlığının partinin kendi mülkiyetindeki binalarda faaliyet göstermesi bile bu köklülüğün somut göstergesidir. Dün kurulmuş, yarın nerede olacağı belli olmayan bir siyasi organizasyondan değil; kökleri derine inmiş büyük bir çınardan söz ediyoruz.

Bu çınarın bugün başında Gültekin Uysal var.

Uysal; entelektüel birikimi, siyasi tarih bilgisi, milletvekilliği tecrübesi ve ortak akla verdiği önemle Türk siyasetinin yeterince konuşulmayan liderlerinden biri. Siyaseti yalnızca günlük polemikler üzerinden okumuyor. Türkiye’nin geçmişini, devlet geleneğini ve toplumsal fay hatlarını bilen bir siyasetçi olarak geleceğe ilişkin ciddi uyarılarda bulunuyor.

Nitekim kamuoyunda “çerçeve yasa” olarak tartışılan düzenleme karşısındaki tavrı da bunun göstergesiydi. Demokrat Parti, milletvekili aracılığıyla ret oyu kullanmakla yetinmedi; düzenlemeye hem usul hem de esas bakımından açıkça itiraz etti.

Çünkü mesele yalnızca birkaç kanun maddesi değildir.

Mesele, Türkiye’nin tarihsel birikimi ve toplumsal mutabakatı gözetilmeden, ülkenin genetik kodları üzerinde bilinçsizce oynanmasıdır. Demokrat Parti’nin itirazı da tam olarak buraya yöneliktir: Devlet yönetimi, günü kurtarmak için milletin geleceğini riske atma sanatı değildir.

Bugün Türkiye’nin yeniden sağduyuya ihtiyacı var.

Kutuplaştırmayan, ayrıştırmayan, milletin değerleriyle kavga etmeyen; devleti bilen fakat devlet adına millete tepeden bakmayan bir siyasi anlayışa ihtiyaç duyuyoruz. Gürültünün değil sözün, sloganın değil fikrin, tek kişinin değil ortak aklın egemen olduğu bir merkez siyasete ihtiyaç var.

Demokrat Parti bugün bu geleceği inşa etmeye hazırdır.

Genel Başkanıyla, tecrübeli üst yönetimiyle, il ve ilçe teşkilatlarıyla; tarihinden aldığı güç ve geleceğe ilişkin iddiasıyla hazırdır.

Türkiye siyaseti uzun süredir iki kutup arasına sıkıştırılıyor. Oysa milletin tamamı bu iki kutuptan ibaret değil. Sessiz ama güçlü bir çoğunluk; kavga değil çözüm, gerilim değil huzur, macera değil tecrübe istiyor.

İşte Demokrat Parti’nin asıl siyasi alanı burasıdır.

Çünkü Türkiye ne zaman yorulsa merkez sağa, ne zaman savrulsa sağduyuya, ne zaman çıkış yolu arasa ortak akla dönmüştür.

Bugün de adres değişmiş değildir.

Kırat hâlâ ayaktadır.

Ve insan kaynağı tecrübesiyle, siyasi hafızasıyla, vatan ve bayrak aşkıyla yeniden koşmaya hazırdır.