Av. Ebubekir Elmalı: Çerçeve Yasa Çıkarsa Demirtaş da Çıkar mı?

Çerçeve Yasa Çıkarsa Demirtaş da Çıkar mı?

Terörsüz Türkiye sürecinin “çerçeve yasa”sı nihayet önümüzde.

Metni okuyunca insanın aklına ister istemez şu soru geliyor:

Selahattin Demirtaş bu yasadan yararlanır mı?

Cevabı dolandırmayalım.

Büyük ölçüde evet.

Hatta biraz daha ileri gidelim: Yasa mevcut haliyle çıkarsa yalnızca Demirtaş’ın tahliyesinin değil, yeniden siyasete dönmesinin de hukuki yolu açılıyor.

Nasıl mı?

Demirtaş’ın bugün cezaevinde bulunmasının temelinde Kobani davası var.

Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesi bu dosyada Demirtaş’a toplam 42 yıl hapis cezası verdi.

Cezanın en ağır bölümü, “devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçuna yardım”dan verilen 20 yıl.

Bunun yanında suç işlemeye tahrik, terör örgütü propagandası, halkı kanunlara uymamaya tahrik, 2911 sayılı Kanun’a muhalefet ve suçu ve suçluyu övme gibi mahkûmiyetler var.

Fakat burada çok önemli bir ayrıntı bulunuyor.

Kobani olaylarında insanlar öldürüldü. Demirtaş bu ölümlerden de yargılandı.

Ama mahkeme öldürme suçlarından beraat kararı verdi.

Bu ayrıntı bugün önümüzde duran çerçeve yasa bakımından hayati.

Çünkü teklif, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen kasten öldürme suçlarını kapsam dışında bırakıyor.

Yani kanun koyucu bir kapıyı kapatmış:

“Öldürmeden hükümlüysen yararlanamazsın.”

Fakat Demirtaş o kapının önünde değil.

Çünkü öldürmeden hükümlü değil.

Gelelim ikinci meseleye.

Kobani davasındaki 42 yıllık hüküm henüz kesinleşmiş değil. Dosya kanun yolu aşamasında.

Normalde insan burada “O halde yasa kesinleşmiş mahkûmiyetleri ilgilendiriyor, Demirtaş yararlanamaz” diye düşünebilir.

Ama teklif öyle yazılmamış.

Sadece cezası kesinleşmiş olanları kapsamıyor.

Devam eden soruşturma ve kovuşturmaları da kapsıyor.

15 yıldan fazla cezayı gerektiren kapsamdaki suçlarda kovuşturmanın 10 yıl ertelenmesi öngörülüyor.

Üstelik tutuklama ve adli kontrol tedbirlerinin de yeniden değerlendirilmesi gerekiyor.

Yani Kobani dosyası bakımından mekanizma oldukça açık.

PKK/KCK’nın fiili varlığının sona erdiği ve silahlarını teslim ettiği güvenlik birimlerince tespit edilecek.

MGK bunu teyit edecek.

Karar Resmî Gazete’de yayımlanacak.

Ardından Demirtaş süresi içinde yasadan yararlanmak istediğini bildirecek.

Kobani dosyası erteleme rejimine girecek.

Tutukluluğu yeniden değerlendirilecek.

Ve bugünkü metin değişmezse, tahliyesinin hukuki zemini ortaya çıkacak.

Demirtaş’ın bir de kesinleşmiş 4 yıl 8 aylık terör örgütü propagandası mahkûmiyeti var.

O da teklifin doğrudan saydığı suçlardan.

Dolayısıyla varsa kalan infazının da yeni sistem içinde ertelenmesi gündeme gelecek.

Peki Cumhurbaşkanına hakaret gibi terörle ilgisi olmayan diğer dosyaları?

İşte onlar başka.

Örneğin 2026 yılında verilen 1 yıl 5 ay 15 günlük Cumhurbaşkanına hakaret hükmü, sırf Demirtaş hakkında verilmiş olması nedeniyle bu yasaya girmez.

Çünkü bu kanun “Demirtaş Kanunu” değil; hukuken PKK/KCK bağlantılı suçları düzenleyen özel bir kanun.

Dolayısıyla kapsam dışındaki herhangi bir mahkûmiyet kesinleşmiş ve infaz edilebilir durumdaysa ayrıca değerlendirilmek zorunda.

Ama asıl ilginç bölüm tahliyeden sonra başlıyor.

Teklif, belirli şartlarda mahkûmiyetlerden doğan hak yoksunluklarının bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasına yönelik bir mekanizma da kuruyor.

İşte siyasetin kapısı burada aralanıyor.

Çünkü mesele artık yalnızca:

“Demirtaş cezaevinden çıkar mı?”

meselesi değil.

Asıl mesele şu:

“Demirtaş çıktıktan sonra yeniden aktif siyasete dönebilir mi?”

Bu metin bize şunu söylüyor:

Hukuken bunun da yolu hazırlanıyor.

O nedenle çerçeve yasayı yalnızca dağdaki PKK mensuplarının silah bırakıp Türkiye’ye dönmesini düzenleyen teknik bir “eve dönüş yasası” gibi okumak büyük hata olur.

Kanunun etkisi dağdan çok daha geniş.

Cezaevlerini etkiliyor.

Devam eden davaları etkiliyor.

Kesinleşmiş mahkûmiyetleri etkiliyor.

Hak yoksunluklarını etkiliyor.

Ve nihayet siyaseti etkiliyor.

Bu yüzden önümüzdeki metni doğru isimlendirmek gerekiyor.

Bu yasa sadece silah bırakanların ne olacağını düzenlemiyor.

Silahların bırakılmasından sonra Türkiye’de siyaset sahnesinin kimlerle ve hangi hukuki şartlarda yeniden kurulacağını da düzenliyor.

Selahattin Demirtaş dosyası ise bunun belki de en görünür örneği.